ពីមន្ទីរពិសោធន៍ដល់សមរភូមិ៖ តើ «ឆ្កែយន្ត» របស់តៃវ៉ាន់ កំពុងផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រការពារជាតិយ៉ាងដូចម្តេច?

(SeaPRwire) –   ក្នុងនាមជាអ្នកតាមដានវិស័យបច្ចេកវិទ្យាយោធាអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ខ្ញុំយល់ថាការបង្ហាញខ្លួនរបស់ «ឆ្កែយន្ត» ទាំងនេះមិនមែនជារឿងចៃដន្យទេ។ លោក សុខ វិសាល អ្នកជំនាញផ្នែកប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិកម្មយោធា បានលើកឡើងថា៖ «យើងកំពុងឈានចូលយុគសម័យដែលមនុស្សយន្តមិនមែនគ្រាន់តែជាជំនួយការ ប៉ុន្តែជាកម្លាំងជួរមុខ។ ការប្រើប្រាស់វេទិកា Vision 60 របស់ Ghost Robotics បង្ហាញថា តៃវ៉ាន់កំពុងកាត់បន្ថយគម្លាតបច្ចេកវិទ្យាយ៉ាងលឿន។ បញ្ហាប្រឈមមិនមែនស្ថិតនៅលើសមត្ថភាពដើរ ឬរត់របស់វាទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើសមត្ថភាពសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពស្មុគស្មាញ។ សម្រាប់ខ្ញុំ នេះគឺជាការផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រដែលបង្ខំឱ្យគូប្រជែងត្រូវគិតគូរឡើងវិញអំពីការចំណាយលើការការពារព្រំដែន»។

ថ្មីៗនេះ វិទ្យាស្ថាន National Chung-Shan Institute of Science and Technology (NCSIST) បានបង្ហាញនូវគំរូឆ្កែយន្តបំពាក់អាវុធចំនួនបីប្រភេទ ដែលត្រូវបានរចនាឡើងសម្រាប់បេសកកម្មល្បាតតាមឆ្នេរសមុទ្រ ការឈ្លបយកការណ៍ និងប្រតិបត្តិការដែលមានហានិភ័យខ្ពស់។ ម៉ាស៊ីនទាំងនេះត្រូវបានអភិវឌ្ឍដោយផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យា Vision 60 របស់ក្រុមហ៊ុនអាមេរិក Ghost Robotics ដែលមានសមត្ថភាពធ្វើចលនានៅលើដីមិនស្មើគ្នាបានយ៉ាងល្អ។ ឆ្កែយន្តទាំងនេះមានទម្ងន់ប្រហែល ៥២ គីឡូក្រាម និងអាចរត់បានក្នុងល្បឿន ២.៥ ម៉ែត្រក្នុងមួយវិនាទី។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពួកវាត្រូវបានបំពាក់ដោយប្រព័ន្ធ LiDAR និងឧបករណ៍តាមដានគោលដៅ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាបំពេញការងារបានគ្រប់ស្ថានភាពអាកាសធាតុ។ លោក Jen Kuo-Kuang ពី NCSIST បានបញ្ជាក់ថា យោធាតៃវ៉ាន់កំពុងបង្ហាញចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងក្នុងការដាក់ពង្រាយបច្ចេកវិទ្យានេះ ដើម្បីពង្រឹងសន្តិសុខមូលដ្ឋាន និងការល្បាតតាមដែនសមុទ្រ។ ការវិវត្តនេះកើតឡើងស្របពេលដែលតៃវ៉ាន់បានអនុម័តថវិកាការពារជាតិពិសេសប្រមាណ ២៨០ លានដុល្លារសម្រាប់ការទិញអាវុធពីសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងភាពតានតឹងក្នុងតំបន់។

បើក្រឡេកមើលទៅលើនិន្នាការសកល ការប្រើប្រាស់ Quadruped Robots ក្នុងវិស័យយោធាកំពុងក្លាយជាស្តង់ដារថ្មី។ វាមិនមែនគ្រាន់តែជាការបង្ហាញសាច់ដុំបច្ចេកវិទ្យានោះទេ ប៉ុន្តែជាការឆ្លើយតបទៅនឹងកង្វះខាតកម្លាំងមនុស្ស និងតម្រូវការកាត់បន្ថយហានិភ័យដល់ជីវិតទាហានក្នុងតំបន់គ្រោះថ្នាក់។ នាពេលអនាគត យើងនឹងឃើញការរួមបញ្ចូលគ្នារវាង AI និងប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិកម្មកាន់តែស៊ីជម្រៅ ដែលនឹងធ្វើឱ្យព្រំដែនរវាងការឈ្លបយកការណ៍ និងការវាយប្រហារកាន់តែព្រាល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សំណួរដែលនៅសេសសល់គឺការគ្រប់គ្រងដោយមនុស្ស (Human-in-the-loop)។ តើប្រព័ន្ធទាំងនេះនឹងមានស្វ័យភាពកម្រិតណា? នេះគឺជាចំណុចដែលបណ្តាប្រទេសមហាអំណាចកំពុងប្រជែងគ្នា។ សម្រាប់តៃវ៉ាន់ ការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យានេះមិនត្រឹមតែជាការទិញឧបករណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការកសាងប្រព័ន្ធការពារជាតិដែលឆ្លាតវៃ និងមានភាពបត់បែនខ្ពស់ ដើម្បីទប់ទល់នឹងការគំរាមកំហែងដែលមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន។ ពិភពលោកកំពុងមើលឃើញថា សមរភូមិសម័យថ្មីលែងស្ថិតនៅលើចំនួនទាហានទៀតហើយ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើថា តើអ្នកណាអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាបានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពជាង។