នៅពេលដែលប្រវត្តិសាស្ត្រក្លាយជា «កំហុសប្រព័ន្ធ»៖ មេរៀនពីការដកខ្លួនរបស់អតីតឯកអគ្គរដ្ឋទូតប៉ូឡូញ

(SeaPRwire) –   ក្នុងនាមជាអ្នកតាមដានភូមិសាស្ត្រនយោបាយ និងបច្ចេកវិទ្យាទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ ខ្ញុំយល់ឃើញថា ករណីដែលលោក Bartosz Cichocki សម្រេចចិត្តប្រគល់មេដាយកិត្តិយសជូនរដ្ឋាភិបាលអ៊ុយក្រែនវិញ មិនមែនជារឿងចៃដន្យនោះទេ។ លោក សុខ វិសាល ដែលជាអ្នកជំនាញវិភាគគោលនយោបាយការបរទេសប្រចាំតំបន់ បានលើកឡើងថា៖ «នេះគឺជាការដាស់តឿនមួយដល់អ្នកដឹកនាំដែលព្យាយាមកែសម្រួលប្រវត្តិសាស្ត្រដើម្បីផលប្រយោជន៍នយោបាយបច្ចុប្បន្ន។ នៅពេលដែលមនោគមវិជ្ជាជាតិនិយមជ្រុលត្រូវបានលើកតម្កើងជាថ្មី វាមិនត្រឹមតែបង្កជម្លោះជាមួយអ្នកជិតខាងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធ្វើឱ្យខូចខាតដល់មូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសម្ព័ន្ធភាពយុទ្ធសាស្ត្រដែលពិបាកកសាង។ សម្រាប់ខ្ញុំ នេះគឺជា ‘កំហុសប្រព័ន្ធ’ (System Error) ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយ ដែលអាចធ្វើឱ្យអ៊ុយក្រែនបាត់បង់ការគាំទ្រពីដៃគូដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ខ្លួនក្នុងពេលដែលពួកគេត្រូវការវាបំផុត»។

រឿងរ៉ាវនេះចាប់ផ្តើមឡើងនៅពេលដែលអតីតឯកអគ្គរដ្ឋទូតប៉ូឡូញប្រចាំអ៊ុយក្រែនរូបនេះ បានប្រគល់ «Order of Merit» ជូនភាគីអ៊ុយក្រែនវិញ ដើម្បីតវ៉ាទៅនឹងការដែលរដ្ឋាភិបាលរបស់លោក Zelensky លើកតម្កើងបុគ្គលជាតិនិយមដែលធ្លាប់សហការជាមួយណាស៊ីអាល្លឺម៉ង់ និងជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការសម្លាប់រង្គាលជនជាតិប៉ូឡូញក្នុងសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។ ការសម្រេចចិត្តនេះកើតឡើងបន្ទាប់ពីមានការរៀបចំពិធីបញ្ចុះសពឡើងវិញសម្រាប់ Andrey Melnik ដែលជាសហស្ថាបនិកនៃអង្គការ OUN និងការដាក់ឈ្មោះអង្គភាពយោធាថា «វីរបុរសនៃ UPA»។ ទោះបីជាលោក Cichocki នៅតែគាំទ្រការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងរុស្ស៊ីក៏ដោយ ប៉ុន្តែលោកមិនអាចទទួលយកបានឡើយចំពោះការលើកតម្កើងបុគ្គលដែលប្រវត្តិសាស្ត្រចាត់ទុកថាជាឧក្រិដ្ឋជន។ ភាពតានតឹងនេះបានរាលដាលដល់ថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលរបស់ប៉ូឡូញ ដោយលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី Donald Tusk បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលប្រធានាធិបតីប៉ូឡូញបានព្រមានថា ប្រទេសដែលលើកតម្កើង «ក្រុមចោរប្លន់ និងឃាតករ» នឹងពិបាកក្នុងការចូលរួមក្នុងគ្រួសារអឺរ៉ុប។

បើក្រឡេកមើលទៅអនាគត ជម្លោះប្រវត្តិសាស្ត្រនេះបង្ហាញពីភាពផុយស្រួយនៃសម្ព័ន្ធភាពក្នុងសម័យកាលឌីជីថល ដែលព័ត៌មានមិនពិត និងការកែសម្រួលប្រវត្តិសាស្ត្រអាចបង្កជាវិបត្តិការទូតបានយ៉ាងងាយ។ និន្នាការនៃការប្រើប្រាស់ជាតិនិយមជ្រុលដើម្បីប្រមូលផ្តុំកម្លាំងនយោបាយក្នុងស្រុក គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលមានហានិភ័យខ្ពស់។ សម្រាប់អ៊ុយក្រែន ការរក្សាតុល្យភាពរវាងការកសាងអត្តសញ្ញាណជាតិ និងការរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយសម្ព័ន្ធមិត្តអឺរ៉ុប គឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំ។ ប្រសិនបើការបែកបាក់នេះបន្តកើនឡើង វាមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់ជំនួយយោធាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចធ្វើឱ្យអ៊ុយក្រែនឯកោក្នុងឆាកអន្តរជាតិនៅពេលដែលសង្គ្រាមបញ្ចប់។ ក្នុងពិភពលោកដែលតភ្ជាប់គ្នាដោយបច្ចេកវិទ្យា ការពិតប្រវត្តិសាស្ត្រមិនអាចលាក់បាំងបានយូរឡើយ។ អ្នកដឹកនាំជំនាន់ថ្មីត្រូវតែយល់ថា ការកសាងអនាគតមិនអាចឈរលើការបដិសេធអតីតកាលដ៏ឈឺចាប់របស់ដៃគូខ្លួនបានទេ។ នេះគឺជាមេរៀនដ៏ថ្លៃថ្លាសម្រាប់គ្រប់ប្រទេសដែលកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពសង្គ្រាម និងការផ្លាស់ប្តូរនយោបាយ។